A więc stało się jak przypuszczałam. Azja złamała mi serce, mimo tego, że jeszcze rok temu sierpniową porą gotowa byłam wyjechać z dnia na dzień i porzucić to zwariowane miasto w diabły. Wszystko się ułożyło, nabrało mniej lub więcej sensu w moich polskich oczach, a dziś rozpoczynam proces zawijania korzeni.
Obym do przyszłej niedzieli się nie wykrwawiła na śmierć.
Zresztą sami popatrzcie. Jak mogę Azję porzucić?
Obym do przyszłej niedzieli się nie wykrwawiła na śmierć.
Zresztą sami popatrzcie. Jak mogę Azję porzucić?









