czwartek, 28 lutego 2013

o nowych radościach

Nadszedł taki czas, że ograniczyłam rację moich codziennych radości. Tak naprawdę, radość mam jedną i jest nią otrzymywanie wiadomości z polskiego świata. I nie dlatego, że świat, ten tutaj jest gorszy, albo mniej interesujący, bo przecież są i palmy i pałeczki do jedzenia i drzewa inne i zimno nie bywa. I generalnie przeszły mi frustracje wynikające z uczenia małych chińskich skunksów angielskiego, wszystko mi jedno ostatnimi czasy. I nie mogę narzekać, że nic się nie dzieje. Znalazłam sobie trzy kursy graficzne na trzy ostatnie miesiące pobytu, więc jest co robić. I mimo wszystko niecierpliwie czekam każdego dnia, aż w Polsce wybije siódma rano, chwytam za telefon i to daje mi poczucie szczęścia. Budowanie relacji, wysłuchiwanie wieści, gadanie o wszystkim i o niczym co po drugiej stronie globu, to jest moje hobby i radość codzienna.