Czas Wielkiej Pleśni został oficjalnie zakończony. Dobrze, bo obrastanie w polski zamsz przybrało niepokojące rozmiary i objawiło się pod postacią nóg, które zbuntowały się i zaczęły żyć swoim życiem.
W związku z tym, że nogi nie chciały ze mną chodzić tam gdzie chciałam, a odgrywały w procesie kluczową rolę, podjęłam drastyczne kroki w celu zmuszenia ich do współpracy i jeździłam przez dwa tygodnie taksówką, co nadwrężyło nieznacznie mój budżet. Wiadomość była klarowna i prosta - Tak się ze mną bawicie - to proszę, i tak Was wszędzie będę ze sobą ciągać. Nie przewiduję taryfy ulgowej. Z tego wszystkiego miałam ochotę walić głową w ścianę, z radości, że przyszłam na świat.
W czwartek, kiedy już myślałam, że i do windy taksówkarz będzie niedługo mnie ładował, razem z nogami, rękami i przede wszystkim głową, los się odmienił, za sprawą szczęśliwego swetra.
Historia tej dzierganej szczęśliwości jest może banalna, ale w moim przypadku urasta do rangi nie mniejszej niż Cud nad Wisłą. Jeden z moich uczniów przyszedł na zajęcia w sweterku w norweskie wzory. Kolorystycznie układało się to czerwony - niebieski - biały, niebieski - biały - czerwony. Jednym słowem Kieślowski w całej swojej krasie i piękności. Wychodząc z pracy spotkałam jego mamę i zażartowałam, że jeżeli Roj ze sweterka wyrośnie, to ja go chętnie przyjmę. Tydzień później Roj przyniósł pachnący sweter w siacie i w ten sposób sweter zmienił właściciela.Tak to jest jak się rzuca słowa na wiatr. Szkoda mi Roja, który ze swetra został obrabowany, zapewne został mu z karku siłą sweter zdjęty i doceniam gest, w którym własnemu dziecku zabierzesz, żeby nauczycielce oddać. Wielce wzruszona całą sytuację i chińską gościnnością zapomniałam o zbuntowanych nogach i wszystko wróciło do normy, a nawet poszło krok dalej. Okazało się bowiem, że sweter ma magiczną moc, jak wszystko zrobione z dobrego serca, i chwilę potem, gdy sweter już na karku moim chudym wisiał i prezentował się w całej swojej okazałości dostałam stypendium w Danii. Jak to czasem ślepej kurze ziarno, tak i mi sweter, dobroć i ogólne szczęście się trafiło, za co Chińczykom będę dozgonnie wdzięczna, a sweter do ostatniej skudlonej nitki nosić będę. Los mój zatem się odmienił, ani słowa więcej o pleśni, od teraz z mojej strony będzie tylko ciepło, miło i przyjemnie.
W czasach złych wypatrujcie swetrów w trzech kolorach, dobrych ludzi i dobroci, bo wszystko może się jeszcze odmienić.
P.
W związku z tym, że nogi nie chciały ze mną chodzić tam gdzie chciałam, a odgrywały w procesie kluczową rolę, podjęłam drastyczne kroki w celu zmuszenia ich do współpracy i jeździłam przez dwa tygodnie taksówką, co nadwrężyło nieznacznie mój budżet. Wiadomość była klarowna i prosta - Tak się ze mną bawicie - to proszę, i tak Was wszędzie będę ze sobą ciągać. Nie przewiduję taryfy ulgowej. Z tego wszystkiego miałam ochotę walić głową w ścianę, z radości, że przyszłam na świat.
W czwartek, kiedy już myślałam, że i do windy taksówkarz będzie niedługo mnie ładował, razem z nogami, rękami i przede wszystkim głową, los się odmienił, za sprawą szczęśliwego swetra.
Historia tej dzierganej szczęśliwości jest może banalna, ale w moim przypadku urasta do rangi nie mniejszej niż Cud nad Wisłą. Jeden z moich uczniów przyszedł na zajęcia w sweterku w norweskie wzory. Kolorystycznie układało się to czerwony - niebieski - biały, niebieski - biały - czerwony. Jednym słowem Kieślowski w całej swojej krasie i piękności. Wychodząc z pracy spotkałam jego mamę i zażartowałam, że jeżeli Roj ze sweterka wyrośnie, to ja go chętnie przyjmę. Tydzień później Roj przyniósł pachnący sweter w siacie i w ten sposób sweter zmienił właściciela.Tak to jest jak się rzuca słowa na wiatr. Szkoda mi Roja, który ze swetra został obrabowany, zapewne został mu z karku siłą sweter zdjęty i doceniam gest, w którym własnemu dziecku zabierzesz, żeby nauczycielce oddać. Wielce wzruszona całą sytuację i chińską gościnnością zapomniałam o zbuntowanych nogach i wszystko wróciło do normy, a nawet poszło krok dalej. Okazało się bowiem, że sweter ma magiczną moc, jak wszystko zrobione z dobrego serca, i chwilę potem, gdy sweter już na karku moim chudym wisiał i prezentował się w całej swojej okazałości dostałam stypendium w Danii. Jak to czasem ślepej kurze ziarno, tak i mi sweter, dobroć i ogólne szczęście się trafiło, za co Chińczykom będę dozgonnie wdzięczna, a sweter do ostatniej skudlonej nitki nosić będę. Los mój zatem się odmienił, ani słowa więcej o pleśni, od teraz z mojej strony będzie tylko ciepło, miło i przyjemnie.
W czasach złych wypatrujcie swetrów w trzech kolorach, dobrych ludzi i dobroci, bo wszystko może się jeszcze odmienić.
P.