wtorek, 22 stycznia 2013

o kiszeniu

Nadszedł kryzys zimowy, choć zimy zupełnie w naszych tropikalnych stronach nie widać.
Podejrzewam nawet, że tu już nie chodzi o zwały śniegu i ciemności, a że polska dusza tak już została zaprogramowana, że przez kilka miesięcy hibernuje się i kisi, podgniwa i zachodzi pleśnią, by później na nowo się odrodzić wraz z pierwszymi promieniami słońca. Widocznie jesteśmy jak rośliny półroczne, swoje pod śniegiem musimy odleżeć, niezależnie od miejsca zamieszkania. Za to Chińczycy są definitywnie całoroczni. A jakby mogli to w ogóle wybrali by nieśmiertelność. Podążając więc za głosem własnej duszy, która sama wie co dla mnie najlepsze, kiszę się wewnętrznie i zachodzę pleśnią.

Dobrze, że chociaż są tego jakieś rezultaty: Hushpuppy i tenisówki z czerwoną pandą.
Z najlepszymi życzeniami na polski okres kiszenia.