środa, 30 maja 2012

O cudach, niewidach

Tę małą notatkę  piszę z myślą o mojej chrześnicy, Kaszalocie. Kaszalot jest 7letnią dziewczynką skrzyżowaną z Robin Hoodem. Nie wiem jak to się udało jej rodzicom, ale tak właśnie jest. Dziecko o jaśniutkich włosach i budowie ciała małej wróżki, można by ją było sprzedać w najbliższym sklepie jako lalkę, dopóki się nie uśmiechnie i nie pokaże kilku wybitych zębów. Goni po chaszczach z kijem, drze się jak mały afrykański wyjec, buduje szałasy, podprowadza mamie spinacze do bielizny, a siostrom zabawki. Mieszka więcej na ulicy, niż w domu, obdziera sobie ręce, odprawia indiańskie czary z małą Klarą Marą, ma pierze we włosach od gonienia kur i wiatr w głowie i mówi, że jest szczęśliwa.
Tak więc dla tego małego odkrywcy, dziecka szczęścia, wrzucam kilka zdjęć z wielką nadzieją, że jej się spodoba hongkońska fotograficzna historyjka o cudach i niewidach.



W Rosji dwójka dzieci znalazła świetnie zachowane ciało małego Mamuta.Dano mu na imie Luba, co po polsku znaczy Miłość. Jest wielkości bernardyna i właśnie przyjechał do HK, więc go odwiedziliśmy z Piotrasem w centrum handlowym, gdzie go wystawiono. Średnio prestiżowe miejsce dla kogoś kto ma kilka tysięcy lat na karku.

 Tygrys. Wypchany.
Motylszczaki. Niektóre są tak duże jak nietoperz albo ptak. A na dodatek włochate. Jak poszliśmy do parku, nie mogłam się przyzwyczaić i cały czas się uchylałam jak jakiś leciał, żeby we mnie nie wycedził, aż w końcu Piotrek się wydarł, żebym przestała go straszyć. No i się skończyło. Teraz jestem dzielna i już się nie boję. Motyli.


















 Lampiony.



 Kuzyni Pandziora Bandziora.

 Zabawki produkowane w HK.

I aparat produkcji hongkongskiej o polskiej nazwie.