sobota, 9 czerwca 2012

O zwykłości chińskiego życia, wstawaniu lewą nogą i fioletowych włosach

Cały czas słyszę, że ktoś mi zazdrości tego całego wyjazdu, że to tak fajnie żyć sobie w tropikach.
Pewnie, że fajnie. Bo czemu miało by być niefajnie. Jest ciepło, świeci słońce, wakacje cały rok.
Tyle, że ten cały żywot Kukuryny w King Kongu to tak naprawdę bardzo prosta historia. Nie ma tu nic nadzwyczajnego. Ani ja, ani Piotrek nie jesteśmy nadzwyczajni, nie grzeszymy inteligencją, nie śmierdzimy groszem. Na przyjazd wydałam ostatnie zaoszczędzone przez 3 miesiące pieniądze i miałam dużo szczęścia, że szybko znalazłam pracę i jakoś udało mi się związać koniec z końcem. Nie robimy też nic innego, niż  robią Ci, którzy zostali w domu. Pracujemy, wstajemy rano, pijemy kawę, jemy obiady, siedzimy na ławce, rozmawiamy i chodzimy do kina. Prace też mamy przeciętne, Piotrek pracuje w galerii, ja uczę angielskiego. Najzwyklejsze życie. Nie piszemy doktoratów, nie odkrywamy nieznanych lądów, nie budujemy statków kosmicznych, nie jesteśmy Da Vincim, ani Rafaelem. Pewnie nigdy nie będziemy sławni. A na dodatek borykamy się z wielką tęsknotą za Szarą Polską. Ot i cała tajemnica wielkiej wyprawy! :)
A co do zwykłości chińskiego życia to dziś wstałam lewą nogą, zafarbowałam włosy na chiński kasztan, na początku wyszły fioletowe i stopniowo zmieniły kolor na ciemny brąz, wyszłam z domu w koszulce ubranej na lewo i zapłaciłam majątek za kawałek ryby z frytkami.
To wszystko równie dobrze mogło by przydarzyć mi się w Polsce.
Na potwierdzenie przesyłam kilka zdjęć z chińskiego Krakowa.
1.Żulik 2.Bunkier Sztuki 3.Planty 4. Kleparz 5.W mięsnym rzucili wieprzowinę!
 6. Polska w budowie 7.Grodzka 8.Chłopaki przed blokiem