Znów pojechaliśmy na plażę. Kolejną. Od początku przyjazdu jeszcze nie powtórzyliśmy lokalizacji, a jeszcze kilka mamy do sprawdzenia. Na razie króluje Pui O z uroczym kempingiem, ale prawdziwy rarytas szykuje się za tydzień - Szek O, gdzie mam zamiar złapać deskę surfingową (KRZYŚKA DESKA I PRZYJACIELE słyszeli? Kiedy się już do NY dotoczę, będę odpowiednio przygotowana, by dołączyć do teamu. Szykujcie torebunię z napisem.) i trochę powiosłować łapkami. Na cuda nie liczę, pewnie serfer ze mnie żaden, oby mnie tylko rekiny nie zjadły, to będzie wystarczająco jak na pierwszy raz.
Co do reszty azjatyckiego życia, to niewiele się dzieje. Wszechświat pod postacią bawoła znajdował się w tym samym miejscu, w którym go zostawiłam w zeszłym tygodniu. Nic nie ruszyło do przodu. Powietrze zastygło na tydzień w wielkim oczekiwaniu, Wszechświat wstrzymał oddech. Autobus przejechał, odnotowałam, że Wszechświat wciąż jest, Wszechświat odnotował po raz kolejny, że ja jestem, odetchnął głęboko i powrócił do leniwego skubania trawy. Nic się nie wydarzyło. Meteoryty minęły ziemię o cal, tajfun przeszedł bokiem, słońce nie zgasło. Nie wiem na co czekaliśmy.
Co do reszty azjatyckiego życia, to niewiele się dzieje. Wszechświat pod postacią bawoła znajdował się w tym samym miejscu, w którym go zostawiłam w zeszłym tygodniu. Nic nie ruszyło do przodu. Powietrze zastygło na tydzień w wielkim oczekiwaniu, Wszechświat wstrzymał oddech. Autobus przejechał, odnotowałam, że Wszechświat wciąż jest, Wszechświat odnotował po raz kolejny, że ja jestem, odetchnął głęboko i powrócił do leniwego skubania trawy. Nic się nie wydarzyło. Meteoryty minęły ziemię o cal, tajfun przeszedł bokiem, słońce nie zgasło. Nie wiem na co czekaliśmy.