Hong Kong płonie. Zaczęło się wielkie odczarowywanie miasta. Na każdym rogu, winklu, ulicy palą się ogniska. Jak zaczęli odczarowywać nasz budynek to pomyślałam, że coś się musiało stać, ktoś umarł, albo inne klątwy zostały rzucone na Man Fai i teraz trzeba błagać o przebaczenie. Nic z tych rzeczy. Polskie zielone świątki to nic w porównaniu z tym, co się tu wyprawia. Zapłonęły kartki, pieniądze, laptopy, telefony, dobre i złe życzenia. Od kilku dni poruszamy się w oparach pyłu porównywalnego do tych z wulkanu, który wybuchł na Islandii kilka lat temu. W całej tej sytuacji najlepiej czują się karaluchy, bo oprócz ognisk i kadzideł cały Hong Kong zawalono darami dla wszelkich duchów. Duchy wydają się nie być aż tak głodne, więc nasi mali przyjaciele mogą wybierać pomiędzy szamaniem owoców zostawionych na Sajgon street, a kaczką na Man Yin. Żyć nie umierać. Muszę poważnie pomyśleć, czy w kolejnym wcieleniu nie zostać karaluchem, miałabym całkiem kolorowe życie, a już na pewno nie chodziłabym głodna. Przynajmniej w sierpniu.
Wracając do duchów, zrobiłam sobie mały research na temat ognisk i okazało się, że swojego rodzaju teleporty łączące zaświaty z nami. Chińczycy w ten sposób przesyłają wiadomości i najpotrzebniejsze przedmioty bliskim zmarłym. Istnieje cała machina, która tworzy przedmioty na tę okazję. Papierowe torebki Chanel, buty, zabawki, pieniądze, biżuterię, krawaty, iPhony. Jednym słowem, wszystko, za czym duchy mogły by w zaświatach tęsknić. Zastanawiam się w związku z tym, czy w zaświatach nie panuje jakaś permamentna nuda i czy w ogóle warto brać się na tamtą stronę, skoro później będę tęsknić za kredkami. Piotrek mówi, że chyba musimy skorzystać z okazji i też coś spalić zanim teleporty zostaną zamknięte na kolejny nieokreślony kawał czasu. Spróbować nie zaszkodzi myślę i jestem bliska wysłania tacie paczki zółtych Cameli, które namiętnie palił po tej stronie, może za nimi tęskni i ucieszy się jak dotrą, skitrają się ze Świętym Piotrem w Rajskim Ogrodzie i zakurzą pod bokiem Pana Boga. Już na samą myśl o tym, mam uśmiech na twarzy. Gdybym się zawinęła z tego świata wcześniej niż zaplanowałam, nie zapomnijcie o teleportach. Nie pozwólcie, żebym się nudziła czekając na moment, kiedy do mnie dołączycie. To tak na wszelki wypadek, gdyby przyszło mi długo czekać..:)
Wracając do duchów, zrobiłam sobie mały research na temat ognisk i okazało się, że swojego rodzaju teleporty łączące zaświaty z nami. Chińczycy w ten sposób przesyłają wiadomości i najpotrzebniejsze przedmioty bliskim zmarłym. Istnieje cała machina, która tworzy przedmioty na tę okazję. Papierowe torebki Chanel, buty, zabawki, pieniądze, biżuterię, krawaty, iPhony. Jednym słowem, wszystko, za czym duchy mogły by w zaświatach tęsknić. Zastanawiam się w związku z tym, czy w zaświatach nie panuje jakaś permamentna nuda i czy w ogóle warto brać się na tamtą stronę, skoro później będę tęsknić za kredkami. Piotrek mówi, że chyba musimy skorzystać z okazji i też coś spalić zanim teleporty zostaną zamknięte na kolejny nieokreślony kawał czasu. Spróbować nie zaszkodzi myślę i jestem bliska wysłania tacie paczki zółtych Cameli, które namiętnie palił po tej stronie, może za nimi tęskni i ucieszy się jak dotrą, skitrają się ze Świętym Piotrem w Rajskim Ogrodzie i zakurzą pod bokiem Pana Boga. Już na samą myśl o tym, mam uśmiech na twarzy. Gdybym się zawinęła z tego świata wcześniej niż zaplanowałam, nie zapomnijcie o teleportach. Nie pozwólcie, żebym się nudziła czekając na moment, kiedy do mnie dołączycie. To tak na wszelki wypadek, gdyby przyszło mi długo czekać..:)


